MENUMENU

Wat vertellen tijdschriften en kranten over de dag van jouw geboorte?

Lieve Hannah, in de week van jouw geboorte kocht ik tijdschriften en kranten voor jou. Hoe lees jij ze als je 10,18, 35 of 50 bent? Ik hoop dat je verschillende dingen niet meer zult begrijpen, dat je je vaak zult verwonderen, en ook zult zien dat veel van alle tijden is.

Tijdsbeeld

Ik kocht verschillende kranten voor je: een regionale en een landelijke ochtendkrant, en een middagkrant. En ik bewaarde het lokale suffertje. Zo heb je een idee met welk nieuws iedereen om ons heen wakker werd en wat er die dag verder gebeurde. De tijdschriften zijn van de week of de maand waarin je geboren werd. Ze geven een tijdsbeeld van dingen waar we nu mee bezig zijn, vragen die we hebben, en zorgen die er zijn in ons eigen leven en in de wereld. Zal er veel veranderen? Zul je ons voor gek verklaren en niet weten waar we ons druk om maakten? Of was onze tijd een voorbode voor heel veel goede nieuwe ontwikkelingen? Of zal onze tijd helemaal niet zo moeilijk gebleken te zijn geweest?

Voetbal, drugs en de Derde Wereldoorlog

 

In de kranten was er aandacht voor de huldiging van PSV. Voetbal ja. Niet papa’s hobby, maar misschien ga jij wel net als heel veel meisjes tegenwoordig, voetballen. Dan vertel ik je er ook bij dat Feyenoord een week later de KNVB-beker won, en Jong Ajax twee weken later de Eerste Divisie. Iedereen blij. Belangrijker voor mij is dat het Brabants Dagblad vertelt over de omvangrijke drugslabs in onze provincie. Onze eigen politie noemt ons land al een ‘narco-staat’. Was het wijs om drugs te verbieden? Waren wij wijs om het zo massaal te gebruiken als ‘party-drug’? Ondervinden we daar later de gevolgen van?

Verder vecht de wereld  tegen elkaar, lees je in NRC Handelsblad. Het gebeurt in Syrië. Rusland speelt hier een onduidelijke rol is: blijft zij door hun strategie een grootmacht? Ontketenen ze nieuwe oorlogen? Of neemt China zijn rol over? En hoe zal dat zijn? Is het wijzer om goed Spaans te leren als tweede wereldtaal, of toch Chinees?

Vrijwilligerswerk en koninklijke huwelijken

In Vorsten zie je Koning Willem-Alexander en koningin Maxima pannenkoeken bakken. Ze doen dat als beschermpaar van het Oranjefonds, dat initiatiefnemer is van de vrijwilligersdag NLdoet. Vrijwilligerswerk staat erg onder druk. We zijn zo druk allemaal. Hoe zal dat in de toekomst gaan? Vrijwilligerswerk is toch de smeerolie van de samenleving. Kunnen we zonder? O ja, en Prins Harry en Meghan gaan trouwen. Het zal wel een van de laatste koninklijke bruiloften zijn in Europa van deze generatie. Alles is zo ongeveer wel getrouwd nu. Wie weet met wie onze prinsesjes Amalia, Alexia en Ariane straks thuiskomen. Daar willen onze koning en koningin nog niet aan denken, denk ik.

Single, kerk en multiculturele samenleving

Twee keer Petrus, één van de Evangelische Omroep, en één van de Protestantse Kerk in Nederland. Onderlinge communicatie of communicatie is ook een vak… Met allebei een ‘Petrus’ op de voorkant. Welke spreekt jou het meeste aan? De oude grijze is een zeezeiler die door twee dominees Visser wordt geïnterviewd. Grappig gedacht. In die Petrus lees je ook het verhaal van Judit. Een single vrouw van 35+, die in de stad haar weg zoekt in de kerk. Zijn er als jij 35 bent ook zoveel vrouwen single, en jij misschien ook? Hoe beleef je dat? Judit zoekt in de grote stad een kerk. Zijn die er nog zoveel als jij in de grote stad misschien gaat studeren of wonen? Of hoe ziet kerk er dan uit? Zijn er inderdaad veel meer – kleinschaliger – kerkvormen bijgekomen? Zijn die makkelijk te vinden? En wil jij je laten vinden?

Petrus 2 van de EO kijkt terug op The Passion. Een mooie missionaire manier om het lijdensverhaal van Jezus te presenteren met muziek en aangrijpende teksten. Dit jaar in de Amsterdamse Bijlmer. Een plek waar veel verschillende nationaliteiten wonen. Zijn we tegen de tijd dat jij volwassen bent daar eens een beetje mee verzoend geraakt? Dat we een gemixte samenleving zijn? En hebben we een weg gevonden om daar samen met elkaar voor te staan?

Koken en vegetariërs

Ik wil je de Donald Duck niet onthouden. Papa’s jeugdliteratuur. Maar ook Donald Duck geeft een tijdsbeeld weer door de jaren heen. Een collega is ooit afgestudeerd in Amsterdam met een scriptie over ‘Donald Duck als ethicus’. In Donald Duck kun je zien wat we in die tijd deden, zoals koken in dit nummer, heel veel koken. Heel veel mensen hebben koken als hobby. En er is zelfs een 24-uurs televisiekanaal: 24 kitchen. En de grote boze wolf wil nog steeds de drie kleine biggetjes opeten, of toch niet meer? Zijn we allemaal vegetariër geworden over een aantal jaren?

Kansen voor jongeren, klimaatdoelen en Eindhoven

Ik geef je twee opiniebladen mee: Elsevier en Vrij Nederland. Rechts en links, dan heb je een wat completer beeld. Hoe gaan we later om met jongeren die ontsporen, of niet helemaal in ons spoor lopen? Hebben we meer of minder oog voor afvallers en afhakers? Ook lees je over drugs en alcohol. Zijn we daar wijzer in geworden? Ik krijg een somber beeld van Vrij Nederland. Dan maar naar de wat kritischer Elsevier. Rechts wantrouwt in onze tijd klimaatdoelen en allerlei andere ‘linkse hobbies’. Hoe kijken we daar later tegenaan? En Eindhoven vindt zichzelf opnieuw uit nadat Daf en Philips verdwenen. Loopt Eindhoven nog zo voorop en loopt jij misschien mee?

#metoo en Bill Cosby

Ik hoop dat je Linda. niet zult begrijpen. Er is in onze tijd een #metoo beweging ontstaan van voornamelijk vrouwen die vertellen hoe ze seksueel geïntimideerd en misbruikt zijn in werkrelaties, sportrelaties en in de filmwereld. Veel vrouwen zijn opgestaan en hebben gezegd: dit nooit meer. Het is een moeizaam gesprek in onze samenleving, die langzaam lijkt stil te vallen. Er is een cultuurverandering nodig. En ik hoop dat we daar een stuk verder mee zijn als jij groot bent. O ja, en die man op papa’s dvd’s van de Cosby Show was ook fout…

TV-gids?

Tros Kompas heb ik erbij gedaan om een idee te geven wat voor programma’s er zoal waren, en hoe de zenderindeling was. Misschien is dit gauw verleden tijd. En kijken we straks veel meer on demand, zoals papa nu ook al z’n series opneemt. Dan wordt dit een collector’s item.

Hazes sr. en jr., Gordon en relatieproblemen op het Binnenhof

En ik heb toch ook maar de Privé er voor je bij gedaan. Terwijl we ons hier druk maken om het liefdesleven van André Hazes, luisteren we nog voornamelijk naar zijn vader. Hoe zal junior later bekend staan? Verder is Gordon een doorlopend drama. Er zullen in de toekomst wel meer Gordons en Kim Kardashians opstaan die meer in het nieuws zijn vanwege hun leven dan wat ze kunnen. Ergens hoop ik dat je spoedig zult zeggen: papa, wie waren dat? En ik vraag me af in hoeverre roddelbladen nog van het Binnenhof weg zullen blijven. Van huwelijksproblemen van een SGP’er blijven ze in ieder geval nu al niet weg.

Martin Luther King, racisme en vrede in het Midden-Oosten

National Geographic vraagt zich vijftig jaar na de moord op Martin Luther King af of zijn droom is uitgekomen. Ken je hem nog? We leven nu in een tijd waarin we ons heel bewust worden van racistische ondertonen in bijna normaal spraakgebruik en normale (kinder)liedjes. Ik zong vroeger nog ‘Moriaantje zo zwart als roet, ging eens wandelen zonder hoed.’ Spreken we in de toekomst minder over ‘blank’ en ‘zwart’ maar hebben we meer oog voor de hele ‘kleurenstaal van de mensheid’ die je hierin ziet: allerlei tinten van mensen? En vallen ze ons later nog op, of beginnen we het normaler te vinden? En zal het conflict tussen Israël en Palestina eindelijk eens opgelost worden zodat het hen en de wereld niet meer verdeelt?

Dertigers-dilemma en De Luizenmoeder

Als jij dertig bent, is dertig worden dan nog steeds zo’n ding, zoals Quest Psychologie beschrijft? En bestaat er dan nog zoiets als het dertigers-dilemma? Je leest ook een uitspraak van juf Ank, uit De Luizenmoeder: ‘Als je wilt dat je kind omhoog klimt, moet je er vooral niet bovenop gaan zitten.’ Ik hoop dat ik dat niet gedaan zal hebben. En dat we kunnen lachen om heel veel typische dingen uit jouw schooltijd. Misschien word ik nog wel luizenvader, wie weet… En in onze tijd wordt het taboe langzaam doorbroken van depressiviteit. Ik ben benieuwd of we daar later inderdaad met meer erkenning en ontspannener mee omgaan.

Reizen en immigratie

Bij Trouw tenslotte krijg je van de zaterdag na je geboorte de katernen Tijd en Letter&Geest. Met je vader op reis gaan is voor deze journalist blijkbaar geen pretje geweest. Ik hoop dat je aan reizen (ook met mij) meer plezier zult beleven. De wereld is zo mooi. Andersom reizen ook steeds meer mensen naar ons. Immigratie is een enorm dilemma in onze tijd. Of misschien maakten we het te groot. Zet de grens maar open, want sluiten werkt niet, betoogt de schrijver. Ik hoop dat we er meer door naar elkaar toegroeien. De tijd zal het leren.

Liefs, je vader(tje tijd)

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars